cahit zarifoğlu

Gülücük şiir kitabıyla küçükken hem şiiri hem de kendisini fazlasıyla sevmememe sebep olan,özlenilen Zarif insan.hiç tanımadığın birinin ölümüne sen daha doğmamışken olmasına rağmen fazlasıyla üzülmenin nasıl olduğunu tattırmıştır.sanki olsaydı çok şeyi değiştirebilirdi gibi,olsaydı ne çok şey öğrenebilirdik kim bilir ondan,kaçımızın elinden tutardı,kurtarırdı sanki onun zarifliği aciz gençliğimizi.
Yaşamak kitabı başucu kitabı olunasıdır,her okuduğunda altını çizicek yeni bişey bulunur.

-Bütün hatıralarım ve aşklarım kıymetten düşüyor.Gittikçe büyüyen o absürtle kolkola girmiş birbirimize yaslanarak yürüyoruz.inadına;yalvarışlarım,peşte koşuşlarım,israflarım,dil döküşlerim,yenişlerim bastırıyor.-

-Oda:şimdi başka bir hülasası geçmişimin.oda ve sen
Dayanabilirsen
Bize ağır gelen kendimizdir.yolda,okulda,işte,başkaları ile birlikte taşıdığımız kendimiz..-

-büyüdüm de kendimi kurtardım.
gövdem nasıl biliyorsa öylece olmaya başladım.
bütün yasakları attım ve hüür oldum.
fakat bu küçük zavallı dünya çabucak bitti.başka bir şey daha olsaydı bari.-