akkuyu nükleer santrali

enerji bağımlılığımızı aşacağımız, temiz bir proje gibi görünen ama çacuklarımıza yapacağımız en büyük kötülüğü beraberinde getiren proje. üstelik artık ilkokula giden bir çocuk bile radyoaktif ve kimyasal atıkların çevereye tehlikelerini ve kolay kolay etkilerinin geçmeyeceğini bilebilirken, başbakan zaten türkiye enerjisinin %80 bağımlı olduğu bir ülkeye, bir de teknoloji bağımlılığını ekleyerek daha da elimizi kolumuzu bağlamıyor mu? bir de ne demişti kenan evren 'biraz radyasyon kemiklere iyi gelir.' evet o yüzden karadeniz insanı kanserden çekmeye devam ediyor, o yüzden çocuklar solunum yetmezliği ile doğuyor ya da kalpleri atmadan ölü doğuyorlar.

ayrıca bu santralin amacı enerji bağımlılığından kurtulmaksa, bir ülkeye daha da bağımlı hale geldiğimiz bir plan bizi ne kadar özgür kılabilir ki? rusya zaten doğla gazımızın %80'ni vermiyor mu, bu proje ile %100'e çekmenin anlamı var mı? ardından da sinop'a bir tane patlattık mı, ohh tadından yenmez. ayrıca rus basınında proje ile ilgili şu yorum da çok ilginç:
--spoiler--
“yapılacak tesisler bizimdir. türkiye sadece toprakları üzerinde bu inşaatı yapacak.”
--spoiler--
ilkokul sırasında bir çocuk özlem çekiyor, ama o devlet erkanı gibi ortadoğu'ya sözde hükmeden bir ülke değil, özgürce topraklarında yaşayabildiği, doğacak çocuklarının sakat yada kanser olmadan büyütebileceği bir ülkenin hayalini özlüyor.
--spoiler--
"savaşlar, katliamlar, ölen, öldürülen çocuklar gördük. kendi dilini, kendi kültürünü, kendisini kaybeden insanlar, topluluklar gördük. yanan köyler, kentler, ormanlar, hayvanlar gördük. yoksul insanlar, ağlayan anneler, babalar, her gün bile bile sokaklarda ölüme koşan tinerci çocuklar gördük. biz de öldük. ama her şeye rağmen bu yeryüzünde şarkılar söyledik. teşekkürler dünya…"
(kazım koyuncu)
--spoiler--