charles baudelaire

sevgilisine lethe diye seslenerek şu dizeleri kaleme almış;

göğsüme gel,sen acıma bilmez,sağır can,
tapılası kaplan,aldırışsız ifrit,gel;
gönül ister ki titrek ellerim tel tel,
derin yelenin içine dalsın zaman zaman;

senin rayihanla dolu eteklerine
acılı başım gömülüp kalsın isterim,
yok olup giden sevgimin koklasam derim
tatlı küf kokusunu derinden derine.

ölümden daha tatlı bir uykuya varsam!
uyuyuversem!benim neyime yaşamak
yüreğim titremeden,bakır gibi parlak,
pürüzsüz tenini öpüşlerimle sarsam.

dingin hıçkırıklarımı boğup yutacak
tek yer senin kucağının uçurumudur;
ağzında hep o yaman unutuş durur
ve öpüşlerinden lethe boşanır ancak.

yazgıma ki bütün zevkim oldu şimdiden,
boyun eğeceğim sonuna dek saygılı;
uysal kurban;işlenmemiş suçtan yargılı,
işkencesi coşkusuyla daha artan ben,

kurtulurum elbet çektiğim bu azaptan,
nepentesler baldıranlar emerek bütün
o güzelim uçlarından dimdik ğöğsünün,
ki altında yürek olmadı hiçbir zaman