bir demet tiyatro

mükremin: valla bekliyorum, bekliyorum; inanasım gelmiyor!

****

bir bölümde de mükremin eve sarhoş gelir;

"şimmmdi ben rakhı mı kokayımmm, sarmmısak mı? onu düşüüyorrummm..."

****

mükremin in sürekli kız kardeşine, "ne dedi bu, kötü bişey dedi!" diye çıkışması, "fıdıllıoğulları" nağrasını atması, turbişonun durmadan göz kırpıp "şşşşt" demesi, fadıl ın ablasının "bunu biliyor muydun?" la biten cümleleri, göçmen kadının dedikoducu komşularına geçirdiği kapaklar, eyvah necdet in sürekli hayvanlar aleminden yola çıkarak kurduğu mafya-vari aforizmalar, durmadan zırt pırt çıtır ailesinin bir kapısının, bir telefonunun çalması, annenin saflıkları ve -rahmetli- babanın "ulannnn benn seniiiii..." diyerek mükremin e girişmesi, ve tiplemelerin bir o kadar da bizden, 90'lı yılların yaşantısından kopup gelmesi ayrı bir duygu yaratıyor şimdi bile insana...

mükremin in babası bir ara greve katılır mesela, maaşında kesinti olur, sıkışırlar. fadıl ın elindeki cep telefonu o zamanların son teknolojisidir. laz bakkal da doksanlarda kalmıştır artık, market zincirlerinin yaygınlaşmasıyla, çıtır ailesinin evine telefon bile yıllarrr sonra bağlanır. delikanlı pavyon şarkıcısı züleyha bir bölümde "sezen aksu dan şarkı istemeye" yeltenir, o zamanlar sezen aksu dan onay almak, diploma almak gibi bişeydir. lütfiye nin çocuğu olduğunda annesi yıllar önce onları kundakladığı bezi bulur getirir, tutturur "bebeği de kundağa sarıcam" diye, mükremin kanepede kıvranır uyur hep. bir de mükremin in her ortama meşhur bir girişi vardır;

"hörmetler!"

başlı başına bir fenomendir bir demet tiyatro, star tv nin evvel zaman güzelliklerinden birisidir.