son

son olandır adı gibi.

sarhoşluğu geçmeyendir. hatırladıkça başını döndürendir. özlenendir belki.

tıpkı son sevişme gibi. tüm sevginle teslim etmişsindir bedenini ona. aldığın tat dayanımaz derecede vahşi, bir o kadar doyumsuz; yakıcı ama sıcak değil, yumuşak ama bir o kadar keskin, kokusu hala şu anmış gibi burnunda sevdiğin adamın... mutluluğun doruklarındasındır o sana sarılırken. burnunu onun burnuna dayar uyursun. o güven hissi, tüm o güzel duygular sarmalamıştır seni o an. hayatının en mutlu uykusunu uyursun. sabah uyanınca gülümsersin ona. yüzünü okşarsın. küçük bir öpücük kondurursun dudaklarına.

o ise tüm geçirdiğiniz gece boyunca beni sevme dermiş gibi bakar size. beni sevme, ben sana ait değilim... bilmez aslında o gece sadece size ait olduğunu. sadece sizindir başkasının değil. sadece sizin kollarınızdadır başka biriyle olabilecekken. sizin hem ilk hem son gecenizdir birlikte geçirdiğiniz ama ona bunun bile size yeteceğini anlatmaya çalışmazsınız zaten. bununla bile mutlu olabileceğinizi bilmez. kullanırım seni, üzerim... ya ne olacak ki? anlatmaya çalışmazsınız başka birini sevmeye çalışmaktansa sevdiğiniz adam tarafından kullanılmaya bile göz yumduğunuzu. arkadaşlarınızın ne dediği hiç umrunuzda değildir. siz ona ait olmayı seçmişsinizdir, bunu değiştirmek; ona ait olduğunuz gerçeğini değiştirmek kimsenin harcı değildir. siz zaten mutluluğun sarhoşluğunu yaşıyorsunuzdur.

son olsa da, bir daha görmeseniz de, adını anmasanız da, o güzel düş, o son hep sizledir. o gecenin mutluluğu yüreğinize işlemiştir. içinizde yaşatırsınız her geçen dakika. o gece sizindi. son gecenizde sizindi. bir kerecik bile olsa...