suzan avci

bir insan belki birkaç yüz belki birkaç bin harften ibaret bir yazıyla nasıl tarif edilir
onun hakkında düşünülen hissedilen her şey bir çırpıda hangi kelimeler art arda sıralanarak ifade edilebilir ki?
*...

aslında burada kocaman bir paragraf girişi vardı fakat baktım ki ondan çok kendimi anlatmaya başlamışım "o"nun olan bu entryde o satırların yeri yoktu ve artık yoklar. onun yazdığı her satırı okumak düşlerime dokunabilmek gibi, bunun yazdığı cümleler, kullandığı kelimelerle alakası olduğunu sanmıyorum, bir kelimeyle "hey" demesi bile okunduğu anda insanın yüzünde mutluluk ifadesi oluşturmaya yetiyorsa birinin, burada, onda, ona ait başka bir "şey" var, tarifi zor, alengirli benzetmelerle zorlama tanımlar yapmaksa anlamsız. karşısındaki insanın daha ilk andan itibaren yüreğine, zihnine dokunmaya muktedir, içinde dolup taşan, yaşadığı, düşündüğü, düşlediği her ne varsa en güzel ve sade bir şekilde dile getirebilecek kadar açık yürekli, anormalliğin normalleşmeye başladığı şu dünyada maddi varlıklardan sıyrılabilen sevgi anlayışıyla, yaşadığı duygularla, özlenen, düşlenen, az bulunan kişilerden olmayı başaran;

O, işte...

Hayatta yaşadıklarımız ve yaşayacaklarımız, beklentilerimiz ile onları gerçekleştirmeye yönelik cesaretimizin kesiştiği yerde var oluyor, "o"nun cesaret yönünden hiç eksiği yok, hayat yolunda tek değişkeni beklentileri, dilerim cesaretle yola çıkarak gerçekleştirdiği her düşüncesi, yaşadığı her an, ona tarifsiz mutlulukların ve güzel bir hayatın kapısını açsın...

şarkı konusunda çok düşünemedim, aslında gerek de kalmadı bir yandan, bu entryi yazmak için ilk harfe tıkladığım andan itibaren aylardır dinlemediğim bir şarkı düştü aklıma, şarkıyı değil bir dizesini armağan etmek isterim ben de;

"I know someday you'll have a beautiful life, I know you'll be a star..."