onursal yakupoglu

kuzenim. teyzemin oğlu. şair. özlenen. arkadaşım. kardeşim. süt kardeşim. hayatınızda görebileceğiniz en entellektüel insanlardan biriydi onursal. çok şey yaşadıktan sonra kendini toparlamayı başarmıştı. mimar sinan üniversitesi ndeki öğrenimine de devam ediyordu. herşey güzel olacak derken aniden kaybettik onu. çok ani oldu. çocukluğumda oyun arkadaşımdı. ergenliğimde ağabeyim, gençliğimde arkadaşım olmuştu. onu düşünürken aklıma hep şunlar gelir: blow filmi, ranzayı gemi olarak hayal edip oynadığımız korsancılık oyunu, bana "nabza göre şerbet veriyorsun, yapma bunu" deyişi, mahalledekilerin bizi sevgili sanmaları, şimdi saymaya kalkınca farkettimki çok şey. büyük bir kayıp. bizim için, ülke için, bu dünya için.

ayrıca bu konuda çok hassasım, kendisi intihar etmemiştir efendim, onu ölüme götüren şey bilinçli değildir, bilinç kaybındandır. planlı ve istemli değildir intiharı.