söz vermek

namusla eşdeğerdi bir zamanlar, vefa gibi sadece sözlükte ve deyimler kitabında kalan.. dünya düzleştikçe, düzleşiyordu tüm zirvedeki değerlerde nedense... yıllarca söylenmek zorunda kalınsa bile yine söylenecek olan, doğruluğu, dürüstlüğü ve erdemi anlamayan bünyelere defalarca anlatılacak olandır...

söz vermek, kaf dağının ardında kalan artık, zümrüt ü anka kuşuyla birlikte çekmiş gitmiş masallar diyarından bir masal, tarihi eser yazıtlarda bir kelam, cindirella nın düşürdüğü ayakkabı olmuş söz, diyar diyar gezilse de eşi bulunamayan...

cindirella nın ayakkabısı bulunduğunda, çirkin ördek yavrusu güzel bir kuğu olduğunda, kurbağa prensi prenses öpüp bir prense dönüştüğünde,

'ayna ayna söyle bana var mı bu dünyada benden daha güzel' sorusuna yok kraliçem yanıtı almadığında gelecek ve o zaman o olmayacak, kırk gün kırk gece düşünülse de, kırk yamalıktan kırk bohçaya sarsanda, o gün gelince kırk gün kırk gece düğün yapsan da o olmayacak ne care!