ak parti nin üçüncü kez tek başına iktidar olması

bana ekmeğimi versin, dinimi yaşamama karışmasın da ingiliz bile bu ülkeyi yönetse beis duymam diyen zihniyetle aynı bakış açısının ürünüdür. Bu ülkede "ingilizler bu ülkede egemen olsaydı, dinimi daha özgür yaşardım" diyen beyin yoksunluğuna uğramış öküzlerin/ineklerin de olduğunu gördük. Maalesef bu böyledir. Bunun akp ile doğrudan bir ilişkisini kurmak biraz zaman alır tabi, doğrudan bir şey söyleyemem şu an! ama oy verenlerin zihniyetine dair bir genelleme yapabilirim.

Buyursunlar gelsinler. istemediği savcıyı hapse atan, istemediği rektörün şerefiyle oynayarak intihara zorlayan, askerlerine(haydi ordusunu geçtim, olumsuz bakıyor, sevmiyor) kelle diyen bir zihniyet, bedava ekmeğini verdikçe bu halka sorun olmayacaktır.

Şeref öyle bir duygudur ki, bir şerefsizlik yaptığında boynunu büküp susmayı öğretir insana. Utanç nedir öğretir.

Yoksa oğluna gemi alınca, nerden geliyor bu değirmenin suyu sorusuna, cevaben, gemi değil o gemicik cevabı gelmezdi.

Adnan Menderes'in hayatına dair bir örnek vardır, Hasan Pulur'un köşesinde okumuştum:

"Menderes'in oğlu Ankara Hukuku bitiriyor, iş hayatına atılmak istiyor. Babası da 'ben görevdeyken sen ticaret yapamazsın' diyor. Git dışişlerine başvur diyor."

ikisi de aynı yollardan geçti aslında, ama şeref meselesi işte, şeref!