nefes

daha yeni izleyen eski mavi berelilerin olduğu film. *
yüzbaşı olmuşsun ama çatışmada armut gibi kalakalıyorsun. komutanlarından daha çevik oldukları için bu askerler kahraman. yüzbaşı açılış sahnesinde orhan tecrübeli çocuk benim gibi değil diyordu. yada o anlama gelen bir şeyler mırıldanıyor. fakat o tarihlerde çatışma tecrübesi olmayan mavi bereli yüzbaşı olur mu lan.

bu filmde ağlanır, neden ağlanmasın? oradaki ölenler, evini özleyenler, annesine verecek cevap bulamayanlar, sevgilisi tarafından terk edilenler bunarın hepsi biziz. askerliği yaptıktan sonra çok daha fazla acıtıyor bunları izlemek. gerçi biraz duygusal bi insan, şehit cenazelerini 45 saniye izlerkende ağlıyor.

masanın üstündeki terorist kadın ile televizyondaki türkiye güzeli seçilen kızı aynı sahnede görüp etkilenmemek elde değil. aynı teroristi almaya gelen helikopterin kalkışının camdan yansıtılması hoş olmuş.

hadi bir mantık hatasıda bizden gelsin. kapının önünde 3-4 asker çatışıyor üstlerinde bilmem kaç yüz metreden koşarak gelen canlı bombayı durduramıyorlar. kız içerde fünyeyi çekiyor tabi. anlamsız.

karakol doktoru ile yüzbaşının burunlarını öpüştüren bir açıdan* çekilmiş sahnede ise bu savaşa dair önemli sözler söylendi:
--spoiler--
yüzbaşı: ...bende biliyorum bu savaşın böyle kazanılmayacağını. beni aptal mı sanıyorsun?...ben burada kaybedersem sen istanbulda ankarada kaybedersin... *
--spoiler--