menon

platon'un geçit (geçiş) dönemi diyaloglarından biridir. filozofun öteki sokratik diyaloglarından en önemli farkı ise; herhangi bir giriş yapılmadan, mevzuya bodoslama dalınmasıdır.

platon ilk kez bu kitabında, sokrates'in ağzından pozitif bir öğreti öne sürer. bu da, a priori olmak anlamında bilginin, ruhta örtük olarak bulunan kavram, düşünce, ilke ve hatta bilgilerin hatırlanmasından başka hiçbir şey olmadığını öne süren, meşhur "anımsama kuramı"dır.

diyalogun başında menon, sokrates'e erdemin öğretilebilir olup olmadığını sorar. işte felsefenin ne olduğu, nasıl işlediği, hangi sorunları ele aldığı ve bunları ne tür yollarla çözmeye çalıştığının cevabı da bu soruyla gelir. sokrates her şeyden önce erdemin tanımını ister menon'da. bilindiği gibi felsefenin soruları "nelik"tir. nelik sorusu da bizi öze götürür. öz de, o şeyi o yapan asli, temel niteliklerdir. bir şeyin ne olduğunu söylediğimizde, onun ne olmadığını da söylemiş oluruz. (bkz: kavramsal ayrım)

kısacası platon, menon ile erdemin ne olduğu ya da ne olmadığından ziyade, bir sorunu ya da konuyu felsefi bir düşünce sistemiyle nasıl ele almamız gerektiğini gösterir bize.