kendi kendiyle dalga gecmek

"bütünsel insan " modeli olmanın en önemli koşullarından bir tanesidir. bakın burada özellikle belirtmek istediğim durum olgunluk denen kavram değil; zira olgun olmak hayatın kurallarını toplumun da yönlendirmesiyle kabul edebilmekten , bu hayat içerisinde nerede durduğunu netleştirebilmekten , toplumun yönlendirmelerine sosyal hassasiyet ölçüsünde itibar ederken aynı zamanda kendi değerlerinizle toplum hassasiyetini bağdaştırabilmekten, bu olguların birbirine entegre olmasını sağlamaktan geçer. ancak insanın kendisiyle dalga geçebilmesi savunma mekanizması olması ya da bazı şeyleri ciddiye almayarak yaşamayı sadece kendisi için kolay getirmekten ibaret değildir. bütünsel insan olabilmektir.

nedir bütünsel insan?

bütünsel insan "kişinin fiziki özellikleri ile dalga geçilmesine önlem alabilmek için atik davranması " ya da " kendisi ile barışık olması" ile açıklanabilecek bir kavram değildir. çünkü dikkat edilirse sayılanların hepsi salt kişi ile alakalıdır ve kişinin yaşam alanı içerisinde yer alan diğer varlıkların işini kolaylaştıracak doğrultuda genel bir toplumsal yarar emaresi göstermez. bütünsel insan çelişkilerinin farkında olan ancak bunları genel görüşün aksine kusur olarak değil, insan olmanın doğal bir sonucu olarak gören kimsedir. başka bir deyişle;
kendi çelişkilerinin farkında olan ama bunu basit anlamsız bir dalga geçme mekanizması ile değil mizahla bütünleştiren kimsedir. (bkz: humour) çünkü mizah yapıcıdır ve kendine ait bir kültürü vardır. işte kendisiyle mizah ögesini içine katarak dalga geçmeyi başaran insan ikili ilişkilerinin sadece tek yönlü olarak kendini tatmin etmesi kısımı ile ilgilenmez ; aynı zamanda yaşam alanı içerisindeki ilişkinin diğer taraflarının da işini kolaylaştırır. nitekim bunu başarabilen insanlar toplum içerisinde yanında en fazla rahat edilen ve insanın toplumla olan iletişimine doğrudan ya da dolaylı olarak en verimli şekilde katkıda bulunabilen insanlardır. bütünsel insan olma yolunda ilerleyen ya da bunu neredeyse başarmış herkesin karşısındaki insana katabileceği çok önemli şeyler vardır . ve pek tabi ki kültürel etkileşim sonucu kişiye katılabilen - kişi tarafından alınabilen değerler iletişim içinde olan insanların arasında yayılır ve ancak böyle sağlıklı ve kimlik krizlerinden , şiddetli nevrozlardan arınmış bir toplum oluşturulabilir.

yazıya geriye dönülüp kabaca bir bakıldığında biraz ütopik olduğu düşüncesine varılabilir belki; ancak ütopya aynı zamanda umut demektir ve umut olmadan yaşam da var olamaz.