neden ben

"ben, hiç göremedim sizin gördüklerinizi. Sahip olduklarınıza sahip olamadım. Gülen gözleri olmadı çocukluğumun. Renkli hayalleriniz gibi hayaller kurmadım. Hayallerim hep siyahtı, kırıktı...
"hiç dokunamadım sizin dokunduğunuz ellere, yüreklere. Hiç içten gelerek sevdiğimi söyleyemedim en sevdiklerime...
"rüyalarım olmadı. Kabuslardan, hep başka bir kabusla uyandırıldım, gecenin sükûtuna hiç yakışmayan çığlıklarla ve hep titredim bir sarhoşun narasıyla...

"ben, düşlerimden düştükçe öğrendim çoğunuzun düşünerek öğrendiklerini...
"düştükçe büyüdüm. Hep bir yanım eksilerek. Bir acıyı başka bir acıyla eskiterek.
"karanlıklarıma yalancı mumlar diktim, küfrederek!
"hayatın neresinden tutunacağımı şaşırdım çoğu zaman. Derken aşka sığındım..
"ama aşkı güzel gözleri olan birinde aramadım. Tatlı heyecanlar yaşamadım.
"ben hep uzaklara aşıktım. Yaşadığım yerden çok uzaklara. Uzaklar vardı, orada her şey bambaşkaydı.
Ben yaklaştıkça uzaklar daha da uzaklaştı. Uzaklarım, hiç benim olmadı.

"ben, üşüyen düşlerime anlam kattım. Sizin gibi düşleyebilmek için..
"mutluluk sandığım her şeyin peşinde, avuçlarım açık, takıldım kaldım.
"bir avuç mutluluğa, mutluluktan uzak olan yanlarım adına sığındım...
"ben düşsel kurgularımda, savaş meydanında, onlarca ceset arasında unutulmuş, yara bere içinde can çekişen kimsesiz bir kimseciktim. herkes kendini tozpembe rüyaların içinde düşlerken:
ben, ölümün ansız misafirliğine çok erken tanık oldum, intihara, Peşi sıra yalnızlığa..

"ne için yaşadığıma dair cevaplar aradım; Buldum. Sonra korktum, anlamsızca ölmekten!
"elimi uzattım kendimden içeri, Cehennemi tattım: Sıcaktı; Günahlarım gibi...
"sonsuzluğa gömülmekten korktum, bir an önce nefeslere de anlam kattım.
"ben, gelecek düşleyemedim!
"geçmiş geleceğin aynasıymış öyle dediler. Benim düşlediğim geleceğin karşısına başı dik nasıl çıkardı ki geçmişim?
"kırık hayallere sarılmaktan, insanların gözlerinden kaçıp ağlamaktan çok sıkıldım, Yoruldum...
"yaşadıklarım yaşayamadıklarımdan; gerçekleştirdiklerim gerçekleştiremediklerimden daha mı önemli bilmiyorum ama Bugünlerde çaresizce uzaklaşıyorum her şeyden, Herkesten.
"ve ben, gizin içinde gizlenen bütün güzelliklerle, sonu sonsuzluk olan bir boşlukta yok olmak üzereyim...