la peste

20 ağustos 2009'da bitirmeme rağmem "tembelliğim" nedeniyle hakkında bir türlü enty giremediğim albert camus romanı.

ve bunca zaman geçtikten sonra kendimce birkaç kelam etmektense doğrudan üstadın cümlelerine sığınıp kitaptan altını çizdiğim yerleri buraya aktarmak isterim.

soru:zamanını yitirmemek için ne yapmalı?yanıt:onu alabildiğince duyumsamak.
herkesin ortak iyiliği tek tek her kişinin mutluluğuyla olur.
acıma yararsız olduğu zaman ondan bıkılır.
kentin sizi ve felakati duvarlarıyla çevirdiği günden beri insanlara ve nesnelere yeni bir bakış yöneltiyorsunuz.sonunda artık biliyorsunuz ki,her şeyin özüne inmek gerekli.
felaketlerin başlangıcında ve bunlar son bulduğunda hep biraz söz sanatı yapılır.birinci durumda,alışkanlıklar henüz kaybolmamıştır,ikinci durumdaysa geri gelmiştir.asıl felaket sırasında gerçeğe alışılır,yani sessizliğe.
gerçekte onlar için herşey şimdiye dönüşüyordu.şunu belirtmek gerekir,veba sevme gücünü ve hatta dostluk duygusunu herkesin elinden almıştı.çünkü aşkın biraz olsun geleceğe gereksinimi vardır ve bizler için kısa anlardan başka yolculuk yoktur.