doğmamış çocuğa mektup

Devrim'im,
hiç tatmadığım sevgim, biriciğim. seni ilk kucağıma aldığım zaman ne hissederim bilemiyorum. fakat daha varlığın bile ortada yokken (şimdiden) seni çok seviyorum, bana geleceğin o günü hasretle bekliyorum. senin ismin bile belli. anlayacağın, bir sen yoksun ortalıkta. isim konusu açılmışken, umarım kızmazsın bana, sana vereceğim isimden dolayı. ama ben kızacağını hiç sanmıyorum, her neysee. şimdi ilk gününü düşündümdee, o yumuk yumuk ve haliyle buruşuk ellerin, henüz açılamayan bir çift göz, fındık gibi bir burun, bedenin gibi küçücük olan ağzın. incecik sesin ile ilk ağlayışın... biliyor musun sırf senin için istiyorum şu zamanın bir an önce geçmesini, sana kavuşmak için. senin uğruna herkesten zaten geçerim dee, kendimden de geçerim ya ufaklık... seni çok seviyorum, çok seveceğim. hasretim, biriciğimm. sen bana sağ salim gelesin de, ben de o günleri göreyim. çok iyi bir örnek olacağım sana ve en önemlisi günümüzdeki ebeveynlere inat, seni sarıp sarmalayacağım bilesin.