rengalem

en çok hangi resmi sevdiğini sordum, "aradaki geçişleri", dedi. "ilk başta birinin zevkine göre dizilmiş gibi geldiği için o zevki sevdim ama senin yaptıkların da kendilerine yer buluyor ve ne yaparsan yap bir köşesinden bambaşka bir resme geçişi oluyor. geçişin doğallığına şaşırmıyorsun ama ancak o anda anlıyorsun. kendininkinden yola çıktığın için bağlantının güzelliği sıradaki resmin güzelliğinin sebebini açıklıyor. bir süre sonra sanki hepsini sen yapmışsın gibi geliyor. hepsi güzel o yüzden. biri olmadan diğerine geçiş yok".

"ben öyle demek istemedim" dediğimde, arkadaşım çenesinden başlayarak bütün kafasını elinin içine almaya çalışan bir insanın sakinliğiyle, "ne demek istedin?" diye sordu.