nefes

ilk yarısı itibariyle güneydoğu'da askerlik konulu bir belgesel. ikinci yarısı ise aksiyonun tavan yaptığı, yürek parçalayıcı sahnelerin olduğu nefis bir savaş filmi. güncel konuları içermesi ve siyasi mesajları bir kenara bırakırsak, konu ve görsel sanatlar anlamında tatmin edici bir yapım. müzikler, "bir karakolda şehit olmayı bekleyen yalnız askerler" duygusunu körükleyen gerilimi feci bir şekilde hissettiriyor. her an bir şey patlak verecekmiş gibi, rahatsız hislerle izliyorsunuz filmi. "bu film çok faşist!! milliyetçiliği körüklüyor!! militaristler!!" şeklinde bağırıp, filme nefretini kusan eleştirmen arkadaşlar, hiç mi savaş filmi izlemediler, ya da türk bayrağından ve atatürk büstünden bu kadar mı rahatsız oluyorlar, anlaşılması güç.