beşiktaş

skorun değil renklerinin aşığıyız. futbolcularının değil tarihinin sevgilisiyiz. yönetiminin değil armanın tutkulusuyuz. biz üç beş maçlık taraftarın değil! ebedi sempatizanınız.. sen yürü beşiktaşım biz arkandan daima koşar adımlarla geliriz.
çocukluğumun takımısın. babamın bana olan mirasısın.
yeri geldi ağlattın yeri geldi güldürdün. bize pascal nouma gibi bir sevgi kazandırdın. metin-ali-feyyaz üçlüsünü bağışladın. ilhan mansız gibi hırslı olmayı gösterdin. les ferdinand gibi klas yaşamayı öğrettin. rıza gibi seri düşünmemizi sağladın. sergen gibi kıvrak bir zekaya sahip olduk. münch gibi adrese teslim paslar attık hayata. süleyman seba gibi onurlu yaşamayı seçtik. marjan mrmic gibi en kötü durumlarda bile soğuk kanlı kalabilmeyi aşıladın. hayatın bazı serzenişlerine shorunmu gibi gülerek karşılık vermesini öğrettin. tümer sayesinde ihanet ile tanıştık. pancu sayesinde azmin başarısına şahit olduk. şifo mehmet ile en akıl almaz olaylara tanıklık ettik. ertuğrul sağlam gibi dik durabilmesini. vedat okyar gibi seni sevmesini. cenk koray gibi veda etmesini. bizim yaramaz amca kazım kanat gibi yaramaz olabilmesini, zago gibi mücadeleyi kovalayabilmesini, ronaldo gibi tabiri caiz ise duvar misali kalabilmesini, giunti gibi karizma yaşayabilmemizi, daniel amokachi gibi hayata abanabilmemizi emrettin. bazen hayatın çirkin olan yüzüyle tanıştırdın ali eren gibi rahim gibi takoz recep gibi ama hepsini sendin sevdiren... en önemlisi de bize çarşı taraftarı gibi bir taraftar topluluğu verdin sen.
sen bize çok şey verdin beşiktaşım. hiç istemedin hep verdin. sen yürü biz seninle daima geleceğiz kartalım yeter ki yürü...