beşiktaş

kafamın çalışmaya başladığı zamanlardan bugüne kadar geçen zaman diliminde hayatımda çok şey değişti, çok şey gelişti, başladı, bitti, tekrar başladı... aynı kalan ne peki diye sorsalar vereceğim cevap tek kelimeyle ''beşiktaş'' olur ailemle birlikte...

bunca senede, bir aile ritüeli olan klasikleşmiş pazar banyosunu icra ettikten sonra babamla birlikte radyodan dinlediğim 10-0'lık adana demirspor maçını da dün gibi hatırlarım, galatasaray'ın ankaragücü'ne yağdırdığı goller neticesinde sampiyonluğu averajla kaybettiğimiz ama yine de 3-1 yendiğimiz gençlerbirliği maçını da...

başka hiçbir şeyi bu kadar net hatırlayamam işin garibi... bunun sebebi hafızamın problemli olmasından da değil ayrıca... 100.yıl şampiyonluğunun kazanıldığı sezonki tüm maç skorlarını neredeyse hatasız olarak ezbere söyleyebilme manyaklığım buna en iyi örnek... peki ne bu durum? nasıl oldu? bu seviyeye gelmek nasıl gerçekleşiyor hala anlayabilmiş değilim ama tek bildiğim herşeyin kendiliğinden olduğu... hala da oluyor, bitmiyor beşiktaş...

(bkz: beşiktaşlı olmak)