zahiri

daha bugüne kadar varlığından bile haberdar olmadığım biri.
bugün getirdi gözümüze bir yazısını soktu.
ne şekermiş lan bu dedik.
geldik şurda oynuyoruz. dört cümledir ciddiye almakla alakalı bir şey yazmadım ciddiye alırsan.

entrysinde de şunu diyor: ben bunları görünce ne yazdıklarına bakmadan eksiliyorum.
eyvallah, mümkündür. yadırgayacak değiliz, kimse çişini tutabilmek zorunda da değil.

ama bununla dalga geçmemizi "eleştiri kaldıramıyorsunuz siz" diye göğüste yumuşatıp da bize gol atmaya çalışmak da nedir. ne demişsin, neyi eleştirmişsin, ciddiye alınacak ne söylemişsin? hiçbiri. ama biz eleştiri kaldıramayan adamlar olmuşuz. gelip bana "sevi yordun beni cok düşüncelerindeki tutarsızlık dikkatten kaçmayacak kadar göze batıcı veya cümle kurmakta zorlandığın öylesine açık ki kendini geliştirmek için sana biraz kitap okumanı tavsiye ediyorum" demiş de biz de "ne diyon la sen" demişiz sanki.

bunları görünce eksiliyorum. süper eleştiriymiş. kendime hemen çeki düzen vereyim.

aslan-sırtlan benzetmesi ise apayrı güzel.
kartallar tek başına kargalar sürüyle uçar da yazsın. o şimdi asker de yazsın. herkes asker olabilir ama herkes komando olamaz da yazsın. yazsın yani.

bayım kendinize verdiğiniz bu önem hayli fazla.