2 eylül 2006 çek bahçelievler çocuk yuvası zirvesi

uzun zamandır aklımdan geçen bir ziyareti gerçekleştirmeme vesile olduğu için katılmaktan mutluluk duyduğum bir zirve oldu benim adıma. devedikenine ve katılan diğer arkadaşlara teşekkürler.

çocukların daha kapıdan girer girmez koşup boynumuza atlamalarını bir görmeliydiniz. sonrasında da anne şunu yap, anne şunu ver deyişlerini. zamanı olan haftada bir gitmeli bu çocukların yanına. ziyaret ettiğimiz grup 2-3 yaş grubu olduğu için sadece bakıcıları ile bir iletişimleri var ve bu yüzden de konuşmayı bile tam beceremiyorlar. sadece onlardan duydukları emir cümleleri ile konuşuyorlardı. yanlış anlaşılmasın bakıcılar gayet iyi davranıyorlar anladığımız kadarıyla çocuklara ama gerçekten de o kadar çocuğun hepsiyle ayrı ayrı ilgilenmek hiç de kolay değil. eğer bir sorun varsa bu bakıcılardan kaynaklanmıyor. işte bunun için zamanı olanlar sık sık gitmeli oraya. hatfada bir kez ziyaret için bir form dolduruyorsunuz ve bu süreçten sonra koruyucu aile olma durumu da söz konusu olabiliyor.

gitme vakti geldiğinde kucağımdan inmek istemedi en sonuncusu. anne anne diyen sesler de kulağımdan silinmedi henüz.

katılanlara ve destekleyenlere teşekkürler.