baba

hayatında seni anlayabilen tek insan veya hiç anlayamayandır. kişilere göre değişir bu durum.

kızların kimi zaman koluna girip bir sevgili edasıyla dolaştığı, kimi zaman da eve erken gelmesi hususunda tartıştığı erkek.

öyle biridir ki o,
uzakken yakın,
yakınken uzak olabilir kimi zaman.

arada beraber aldığınız aynı tişörtleri aynı vakitlerde giyip başbaşa dolaşmanın verdiği mutluluk, insanların imrenmeleri, çektiğiniz dikkatler yaşanması en güzel şeylerden biridir.

akşam geldiğinizde yine tartışabilirsiniz. ama yorgunluğunun verdiği aksiliktendir, sonra yine yanına çağırılırsınız.

kalp hastası bir babanın bir anda zor nefes almaya başlamasında gözlerinize dolan yaşlarla su almaya koşmanız, yaşanabilecek en içten heyecanlardandır.

yine her zamanki ağrılarıyla size geldiğinde, merhemle beraber omuzlarını ovduktan sonra aldığınız "ellerine sağlık" dileği, bir anda o somurtan yüzünüze tebessüm konduracak en güzel sözlerdendir.

anlaşılamayan anneyle tartışıldığında, yine arayı düzeltendir.

okumak için geldiği üniversitenin yanındaki telefon kulübesinden köyü, ailesiyle konuşmak için aradığında tak diye aldığı "babanı geçen hafta toprağa gömdük" sözüyle o sokakta bir anda gözlerinin kararmasını, dolmasını, yine de yoluna devam etmesini yıllar sonra gidilen o durağın önünde anlatan, fakat bu sefer yalnız olmadığını bilip kızına sarılan adamdır.

zamanında yediğin sertçe atılan ilk tokat aylar sonra hatırlatıldığında, bir anda solan, özür dileyen bir bakışla sana bakandır, bakacaktır.