beşiktaş

- beşiktaş'ın kadrosu kötü.
- beşiktaş bu sene ilk 2'ye giremez.
- beşiktaş şampiyonlar liginde 0 çeker.
- beşiktaş ligin en berbat takımı.
- beşiktaş 10. lig takımı.

vs. vs. vs.
diyorlar, desinler, derleeeer..

peki farkeder mi? etmeeez..
biz bu kalbe siyahı beyazı yazmadık, kazıdık. günü geldi orası kendi kendine pansuman da yaptı, kanadı da.

yaşadık da gördük de.

rakipler: beşiktaş kötü oynuyor. bu sene biz şampiyon oluruz onlar olamaz.

oynasın abicim, size ne ki? sen baksana kendi takımına, baksana kendi oyununa.

beşiktaş taraftarının başarıya endeksli bir sevgisi yok asla da olmadı. 2008 sezonunda son maçta takım şampiyonluğu kaybetmiş, uefa'ya gidiyorken bile biz o tribünleri doldurduk haykırdık aşkımızı.

6 sene şampiyonluk görmedik ondan önce 8 sene görmedik ama biz her zaman oradaydık, ait olduğumuz yerdeydik. her zaman bağırımıza bastık siyah beyaz rengi.

günü geldi liverpool yenilgisinin ardından sivas maçında elele tutuşup 'aldırma kartal aldırma' diye gözlerimiz dola dola bağırdık.

yeri geldi metalist maçı ardından gelen hacettepe maçında ilk 5 dakika çıtımızı çıkarmadık, sahaya sırtımızı döndük. küsmüştük çünkü. ama her aşık gibi affederdik, çünkü derindi sevgimiz. 4.59 da ise avazımız çıktığı kadar bağırmaya başladık, 'beşiktaşsın seeen bizim canımız!!' dedik.

öyle çünkü.

skor taraftarı olmadık, takım başarısızken futbolcularımızı dövmedik, kafalarına birşeyler fırlatmadık, otobüslere saldırmadık, onlar ana avrat toplu küfür etmedik.

protestonun en güzelini yaptık hep beraber bağırdık, isyan ettik.

ankaraspor maçında 'söylesene bize hoca takım niye oynamıyor' diye bir yarı boyunca bağırdık. o sitemle belki de şampiyonluğu getirdik.

anlatamadık, anlatamıyoruz.

bu takım milyon euroluk transferler yapmasın, sahada taklalar atan oyuncuları olmasın, hakemleri ve basını arkasına almasın. olmasın bunlar, farkeder mi? etmez.

biz kalbimizin en orta yerinde olan büyük bir aşkın sevdasıyla buradayız.

hiç bir kupa veya başarı yoktur ki siyah beyaz şanlı formamızın sardığı kalbimize elimizi basıp boğazları parçalarcasına beşiktaşım benim diye bağırırken başımızı kaldırdığımızda önce kapalıdaki beşiktaş yazısını görmeye sonra göğe atılan o gururlu bakışa denk olsun.

'kalbimizde renkleri
bitmese de dertleri
doyamam doyamam sana...'

alayına gider..