yaran fıkralar

temelle dursun iş umuduyla istanbula gelirler..ilk gun tum paralarını dolandırıcılara, yan kesicilere kaptırırlar..akşama dogru ceplerinde 5 kuruş para yoktur ve çok açlardır..birden karşıda bi gazete parcasına sarılı bi simit gorurler..temel koşar atlar 'BEN YiYECEM' DER..DURSUN 'BEN YiYECEM' der..başlarlar kavgaya..temel aklıma bi fikir geldi der..birbirimizi zikelim kim daha çok bagıttırırsa o alsın simidi der..dursun kabul eder..temel 'ama once ben yapacam' der, dursun da 'nasıl olsa ben kazanacam, hadi domaldım gel' der..temel başlar zikmeye, dursun başlar bagırmaya..aaaah uuuhh annnaaaamm..temel ' bak tum istanbul duydu sesini' der..dursun 'sen bi domal, taa trabzon duyacak senin sesini ' der..temel sırıtarak ' ben aç değilim uşagım al sen ye simidi' der...