bugün
- gençler iş beğenmiyor6
- çok hastayım sözlük8
- istenilen hayat8
- sabahları nefret edilen şeyler21
- insan olduğunuz doğrulanıyor8
- çok sevdiğin birinden soğumak15
- cuma namazına gitmeyecek zındıklar listesi6
- öfkeyle kalkıp giresun'a doğru yola çıkmak3
- akpli çalışanına asgari ücret veren muhalif patron6
- isçiye 28 bin tl maaş verip şükredin demek6
- 35 bin maaş alıp 30 bini kiraya vermek10
- cam şişedeki kolanın tadının daha güzel olması3
- asgari ücret almak kötü mü sorunsalı13
- fon vurgununun çok abartilması8
- patlak akp5
- fon vurgunu27
- hayat matematik midir edebiyat mı sorunsalı2
- tek vuruşta nakavt edecek kız8
- bir zamanlar anadolu da3
- korku filminde ayağını burkan mal karakter5
- yazarların kulaklığında şu an çalan şarkı12
- yazarların sağlıklı olmak icin yaptıkları16
- atatürk düşmanlarının ortak özellikleri3
- türkiye7
- ideal bir orta gelirli maaşı3
- nuri bilge ceylan3
- cümle arası nefes alınmayan reelsler2
- özlem çerçioğlu4
- yazılımcıların flört edememesi4
- tarsustaki gizemli kazı9
- sözlüğün en iyi iki kadın yazarı18
- 2012 doğumlu olmak5
- atarlı sözler3
- hamile eşini uçurumdan atan adamın tahliye olması11
- hiperfaji2
- cuma sabahı2
- 15 kasım 20266
- 12 kasım 2026 türkiye belçika maçı20
- sözlükte abla demek yasak15
- gidene mi kalana mı zor18
- sözlük üzerinden alınan son dm16
- haftada iki gün balık yiyen insan11
- islamın reformasyona ihtiyaç duyması31
- 13 kasım 2026 andorra cebelitarık maçı3
- yüz temizleme köpüğü10
- kıskanmak10
- 168 boyundaki erkek14
- neden kimse bana aşık değil9
- anın fotoğrafı11
- türk değil türkiyeli diye uğraşan tayfa17
tanım: anlam verememek, anlam vermek istememek, anlamlılığını yitirmek.
sanıyorum ki, içerisinde bulunduğum durum. sıralanmış maddelerin üçü, dördü sizde varsa depresyondasınız tabiri kullanılmış. maddelerin biri ya da ikisi yoktu kendimi test ettiğimde. çözemiyorum bu sorunları, düşüncelerin önüne geçemiyorum. spor yaptım bir süre, iyi geldi ama şimdi spor da yapmak istemiyorum. kaçmak istiyorum. mesela şu an aklımda dünyanın bir ucuna gitmek var. biliyorum, o da olmayacak. belki de şöyle hissediyorum, elimden gelemeyecek şeyleri bana ilaç olacakmış gibi hissediyorum. mutluluğumu engelleyecek şeyleri ortadan kaldırmaya çalışırken, mutsuz olduğumun farkına varmıyorum belki de. geleceğe yön vermeye çalışırken haddimi aştığımı anlamıyorum ya da. bırakmalı mı insan hayatı? önüne ne gelse onu mu yaşamalı? üzülmekten korkan bir yapım var. üzmek ve üzülmek korkularımın ana kaynağı. bunlar olmasın diye çabalamak yanlış mı? inanç eksikliği mi var yoksa? daha fazla mı gönülden bağlanmalı, maddiyatı unutmalı?
vel hasıl, geleceği göremiyorum. kendime hayal dünyamda dahi yaşam alanı oluşturamıyorum son zamanlarda. okuyup adam olmaya, geleceğe sımsıkı sarılan, onurlu, bilgili, kültürlü bir birey olmaya çalışırken aklımı kaybetmişim bu doğrultuda. yirmialtı yaşında bir karakter için bunu atlatmak çok zor olacak zannımca. belki de ömür boyu bunun izleriyle yaşayacağım. sağlıklı düşünemiyorum. uyandığımda mutlu karışamıyorum hayata. günah bunlar diyorum, böylesine güzel bir hayatta sağlıklı ve varlıklı olmama rağmen beğenmemek gücüne gider diyorum. gidiyordur da.
çıkış bulamıyorum. ara ara mutlu oluyorum, voltran ı oluşturduğumu bile hissediyorum çoğu zaman. o kadar güçlü yani. fakat her maç yaptığımda ayak bileğimdeki ağrının nüksetmesi gibi, yakamı bırakmıyor bu illet.
sanıyorum ki, içerisinde bulunduğum durum. sıralanmış maddelerin üçü, dördü sizde varsa depresyondasınız tabiri kullanılmış. maddelerin biri ya da ikisi yoktu kendimi test ettiğimde. çözemiyorum bu sorunları, düşüncelerin önüne geçemiyorum. spor yaptım bir süre, iyi geldi ama şimdi spor da yapmak istemiyorum. kaçmak istiyorum. mesela şu an aklımda dünyanın bir ucuna gitmek var. biliyorum, o da olmayacak. belki de şöyle hissediyorum, elimden gelemeyecek şeyleri bana ilaç olacakmış gibi hissediyorum. mutluluğumu engelleyecek şeyleri ortadan kaldırmaya çalışırken, mutsuz olduğumun farkına varmıyorum belki de. geleceğe yön vermeye çalışırken haddimi aştığımı anlamıyorum ya da. bırakmalı mı insan hayatı? önüne ne gelse onu mu yaşamalı? üzülmekten korkan bir yapım var. üzmek ve üzülmek korkularımın ana kaynağı. bunlar olmasın diye çabalamak yanlış mı? inanç eksikliği mi var yoksa? daha fazla mı gönülden bağlanmalı, maddiyatı unutmalı?
vel hasıl, geleceği göremiyorum. kendime hayal dünyamda dahi yaşam alanı oluşturamıyorum son zamanlarda. okuyup adam olmaya, geleceğe sımsıkı sarılan, onurlu, bilgili, kültürlü bir birey olmaya çalışırken aklımı kaybetmişim bu doğrultuda. yirmialtı yaşında bir karakter için bunu atlatmak çok zor olacak zannımca. belki de ömür boyu bunun izleriyle yaşayacağım. sağlıklı düşünemiyorum. uyandığımda mutlu karışamıyorum hayata. günah bunlar diyorum, böylesine güzel bir hayatta sağlıklı ve varlıklı olmama rağmen beğenmemek gücüne gider diyorum. gidiyordur da.
çıkış bulamıyorum. ara ara mutlu oluyorum, voltran ı oluşturduğumu bile hissediyorum çoğu zaman. o kadar güçlü yani. fakat her maç yaptığımda ayak bileğimdeki ağrının nüksetmesi gibi, yakamı bırakmıyor bu illet.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com