bugün

izmit

kocaeli'nin temel ilçesi. kendisinde eğlence hayatını bulmak zordur ama kültürel faaliyet çoktur. şehir içindeki kirli havayı solumaya alışan insanlar biraz dağın tepesine çıkınca oksijen tarafından çarpılır ve bir hafta kendilerine gelemezler. çarşının ortasındaki fethiye caddesi sürekli dolu olur. şöyle bir aşağıdan yukarıya doğru bakınca insan sürüsünü görür, tırsar ve kaçarsınız. bu kalabalığa alışan bizler pazar günü oldu mu o caddeyi bomboş görünce kendimizi kötü hissederiz. ilk geldiğinizde insanı bunalıma sürükleyebilecek kadar karmaşık, kirli bir şehirdir. üstelik bir de küçük olunca değmeyin bunalımın keyfine. ama alışırsanız da bırakamazsınız izmiti. bambaşka bir havası var gibi gelir nedense..

(bkz: manyak mıyım ben)

edit: içinde bulunan insan populasyonuyla şehir yüzölçümü doğru orantılı değildir. insanlar artık yerleşecek yer bulamamaktadır. trafiği de istanbul halini almıştır bundan mütevellit. 2-3 sene sonra artık istanbulu bile trafik konusunda geçebileceği kanaatindeyim. dikkatli olmakta yarar var.
© copyright 2005 - 2026