wacken open air 2009

ilk günü yağmur ve çamurla geçen, ikinci ve üçüncü günü ise güneşli olan festivaldi. çadır komşularımız arasında çek, polonyalı, brezilyalı ve fransızlar vardı. gerçekten aşırı derecede yorucu bir festival çünkü gündüz 12'de çıkan grup bile headliner olacak şekilde bir konser düzeni mevcut. black metal stage ve true metal stage arasında gidip gelmemek için ikisinin tam ortasında sahne önündeki demirlerin dibine oturarak konserleri bekledim. yere oturanlar da vardı ama yer çamur ve büyük ağaş talaş karışımı bir zemine sahipti.

yalnız insanlardan bazıları wacken'a müzik dinlemeye değil sadece o ortam için gelmişlerdi. türünde dünyanın en büyüğü sayılan adamlar çalarken geyik geyik hareketler yapan, saçma sapan muhabbet eden insan çoktu. ota boka wall of death yapmaya çok meraklı insanlar da vardı.

wacken'a gidecek arkadaşlara tavsiyelerim:
- illa kampta kalacağım diyorsanız her türlü pisliğe ve rezilliğe hazırlıklı olun.
- mekan çok büyük, ortada 75-80 bin kişi dolaşıyor ve simsiyah rezalet bir çamur var yerde. her yer leş gibi çiş ve bok kokuyor.
- su geçirmez bot veya lastik çizme ile gidin
- ben bu rezilliklerle uğraşamam diyorsanız, civarlarda evini, odasını kiralayan birilerini bulun, ya da otelde kalın.
- aşırı derecede yorulmayı göze alın.
-kuzey almanya'nın gün içinde aşırı değişken havasına karşı sürekli hazır olun. polar, iyi bir yağmurluk almayı unutmayın.

izlediğim gruplar ve kısaca yorumlar şu şekilde:

onkel tom: tom amca yüzünden izdiham çktı ve neredeyse ikinci heisel faciası olacaktı.
running wild: veda konserleriydi, sahneye korsanlar çıkıp gösteri yaptılar.
heaven and hell: dio ve iommi amcaların grubuna yorum bile yapılamaz.
endstille: yeni vokalleri ve albümleri ile beklenenden fazlasını verdiler.
ufo: eski topraklardan güzel esintiler çaldılar.
gamma ray: alman power metal devlerinden özlediğimiz tınılar, ve finalde i want out çalındı.
airbourne: ac dc'nin varisleri olan çocuklar. gitaristin sahnenin tepesine kadar serbest tırmanış yapıp, tepede dirseğini demirlere geçirerek havada sılı kalıp gitar çalması gerçekten heyecan verciydi.
nevermore: kendilerini çok dinlemiyordum ama gayet sıkı elemanlar. konserin sonunda herkesi gaza getirip crowd surfing yaptırmaları baya bir kaosa neden oldu.
hammerfall: dangalak ses teknisyenleri yüzünden bokum gibi geçmiş konserdir. soolar ve seyircinin de katılabileceği o meşhur lead gitarlar neredeyse hiç duyulmadı. bir de templars of steel çalmadılar..
in flames:seyircinin en çok coştuğu grup oldu. crowd surfing yapanların sayısını hatırlayamıyorum bile, circle pitler de cabasıydı. ortalık resmen dağıldı.
motörhead: tamamen bir efsane olan babalara yorum yok...
amon amarth: sahn gösterileri ve sahnedeki drakkar muhteşemdi. ancak bunların da ses teknisyeni yüzünden ses iyi gelmedi.
einherjer: einherjer marşı ile başlayan konser tamamen bana hitap edenpagan/folk ezgileri içeriyordu.
rage: sahneye sürekli başka gruplardan vokaller davet ederek konseri tamamlayan babalar da harikaydı.
testament: thrash devlerinden olan babalar yeni albümleri ile beraber oldukça gazlardı.
axel rudi pell: heavy metal'in has seslerinden ancak borknagar'a gitmem gerekiyordu.
borknagar: beklediğim konserlerden birisiydi.
adorned brood: çok sevdiğim bir folk metal grubu olan elemanları gitim viking köyündeki küçük sahnede izledim ve oldukça eğlendim.
saxon: ingiliz heavy metal devi oldukça başarılı idi ve kopuncaya kadar kafamızı salladık.
enslaved: çok başarılı bir ses düzeni, parça seçimi ve konserdi.
korpiklaani: festivalin benim için son konseriydi, yeni albümleri vodka da dahil olmak üzere birçok gaz ve eğlendirici şarkı çaldılar.

(bkz: partysan 2009)