yaraticiya allah diyebilme kabiliyeti

günlerdir hem bu hem de allah a tanrı demek başlığında konuşulup duran konudur ve iki tane taraf mevcuttur bu konuda. biri "sen allah için kesinlikle tanrı kelimesini kullanamazsın" diyen kesim, bir de "ben allaha istediğim gibi hitap ederim sen karışamazsın" grubudur. ama ortada "ben allah a allah diye kesinlikle hitap etmiyorum, ben sadece ama sadece tanrı diyebilirim başka birşey kullanmam" diyen bir grup yoktur. dolayısıyla burada allah a seslenirken kullandığımız kelimenin o an ne olduğu önemsenmiş oluyor. ben allah'a tanrı dedim diye cehennem alevinde kavrulacağım, ama başkası allah'a allah dedi diye cennet bahçelerinde yaşayacaksa, daha doğrusu o bunun böyle olacağını sanıyorsa o zaman yazık ki onun dinden anladığı sadece at gözlüğü takılmış bir pencere. ah keşke herşey o kadar kolay olsa, sen şunu böyle söyle ben bunu böyle söyleyeyim hepimiz cennete gidelim hep beraber. içinde her türlü kötülük ve fesatlık ile namaz kılan biriyle, içi tertemiz, allaha inanan ama namazını kılmayan biri aynı kefeye koyulabilir mi. haa eğer denirse ki evet benim için kişinin namazını kılması içindekinden daha önemlidir, o zaman şekilcinin en büyüğü yapılmış olur. efendim din şekilcilik değildir, önemli olan bilmek, inanmak, korkmaktır. ben tanrıya/allaha baba diyorum, var mı kardeşim. ben ona güneşim diyorum, var mı? ama ben onun ne olduğunu, ben onun ne yaptığını ve ne olduğunu biliyor muyum, kitabına, peygamberine inanıp ona göre hareket ediyor muyum? ediyorum, o zaman bunun dışında kalan yer şekilciliktir başka da birşey değildir.

bilmiyorum farkettiniz mi, bu şekilcilik aynı zamanda turban konusunda da mevcut. bunu kullanıp provakatif tüm düşünceler ve uygulamaları ortaya atıp ortalığı karıştırmak adına uygulamalar gerçekleştiren kesimler de mevcut. o da şekilcilik, bu da şekilcilik, bilmiyorum bağdaştırabildiniz mi.

ama neyse ki, ahirette herkes kendi bacağından asılacağı için hiç bir sorun yok. başkasının işine burun sokup ne dediğine karışılmadığı sürece hiç bir sorun yok. benim vicdanım rahat, kendi bacağımdan asılacağımı biliyorum. ve allahın/tanrının adaletinin, yargısının bir 4-5 harflik kelime ile olmayacağını, hayat denilen bu alanda neler yapıp ettiğin ve neye inanıp inanmadığınla olacağını gayet iyi biliyorum.

o yüzden bu başlıkta, "ne şekilde hitap ettiğimiz kimseyi ilgilendirmez, siz kendi işinize bakın" yorumları yazan onlarca yazarı dinleyip biraz hoşgörü ile insanların ne şekilde hitap edeceğine karışmamak lazım. haa islamın bir hoşgörü dini olduğu biliniyorsa eğer, hani bu konuda gösterilen titizliğin(!) her konuda gösterilmesi gerektiğinden dolayı şeyettiydim...