acıların dinlerinin zenginlik dinlerine dönüşmesi

böyle bir emrah havası var sanki. küçük emrah ajitasyonu. emrah fakirdir, ezilir falan. tabi bunlar 10-15 yaşındaki halleri için geçerli. sonra 40 yaşında emrah. zengin mi zengin. herkes ona benzemek istiyor. hatta kaşlarının ortasını kaldırabilenler emrah popularitesine sahip oluyor.

tek tanrılı üç dininde gelişimi, emrah ın gelişimi ve değişimiyle aynı. musa geliyor, acı çeken bir kavmi kurtarıyor. isa geliyor, acı çeken avrupa da bir kıvılcım oluyor. muhammed geliyor, adaletsiz araplara adaleti öğretiyor.

fakat bu üç dine inanan kitleler de, zamanla büyük bir zenginliğe sahip oluyorlar. tam siz buna allah ın ödüllendirmesi gibi bir bakış açısıyla yaklaşabilirsiniz. emrah da bir süre sonra gayet zengin bir insan oluyor. emrah ın zenginliği de allah tan. ( allah tandır).

neyse. diyorduk, bu üç din de böyle acılı ortamlardan geliyor. acı ve zulumü düzelten dinler bunlar.

2000 lere geldiğimizdeyse, müslümanlar ın petrol varilleri, hristiyanlar ın varlıkları, yahudi lerinse ticaret bollukları var.

fakat o da ne?

müslümanların petrol varilleri bir kaç aileye, hristiyanların varlıkları kiliseye, yahudilerin ticaretleri de yine bir kaç aileye ait.

bir sürü fakir, müslüman hristiyan ve yahudi var. inanın, fakir yahudiler de var. inanmazsınız şimdi bana.

gelmek istediğim noktayı anlamadınız değil mi?

bu üç din de, acılara çare olmak bahanesiyle yükseldi. ve bu üç dinin de büyüme dinamikleri ve yaşamaları insanların acı çekiyor olmasına bağlı. eğer insanlar acı çekmezlerse, dine de inanmazlar.

eğer olur da, bu dinlerin tacirleri zenginliklerinin iki gıdımını dahi verecek olsalar, bu dünyadaki acı da azalır inanan insan sayısı azalır. ve sayıca azalmayı göze alamadıklarından dolayı, bu zenginlikleri asla paylaşmayacaklar.

yani, eskiden fakirliğinin ve acının nedeni dinsizlikken ( sizce öyle, bence değil); günümüzdeki acıların sebebi din zenginlerinin bu paraları paylaşmayıp, insanları huzura kavuşturmayıp, kendi dinlerine inanan insan sayısını çoğaltmak istemeleri.

ha bunu yaparken kendilerince kutsal nedenleri var. fakat bu kutsal nedenler, onların acının ve zulmün şu anki sebepleri olduğu gerçeğini değiştirmiyor.

(bkz: acı yoksa din de yok)