baba

evdeyken değeri bilinmeyen, ne zaman çıkıcak acaba dışarı diye beklenen, geç geldiğinde ise özlenen kişidir.

zıtlıkları kendi bünyesinde barındırır hep.

mesela çok sevilir, ama aynı zamanda hiç sevilmez.
mesela hep yanımda kalsın istenilir, ama bazen hiç çekilmez.

hani derler ya ne senle, ne de sensiz. işte bu cümledeki "sen" babaya tekabül eder.