türkiye de futbolun taraftara yaptırdıkları

--öncelikle-- sayılamayacak kadar rezillik ve nadiren azıcık da güzellik içeren eylemlerdir.

şimdi fenerbahçeli saylon başlığın asıl amacını açıklıyor; daha dün gibi aklımda gs ve bjk başkanlarının buluşup fenere karşı ortak hareket etme kararı aldığı zirveleri. işte o günlerde ben ve benim gibi fenerbahçeliler ortalığı ayağa kaldırıp ''işte fenerbahçenin büyüklüğü şöyle işte böyle, ancak ikiniz birleşip rakip olursunuz; biz böyle acizliklere tenezül etmeyiz'' vs. şeklinde yorumlar yapmıştık. ''heyt be bizim başkanımız aziz yıldırım, tek başına devlet'' söylemleri falan; hepsini bir tamam besteleyip söylemiştik.

şimdi ne oldu? demirören ile aziz yıldırım yeke yek sohbetlerde; lig sizin kupa bizim entrikasına çanak tutarcasına..

taraftar olmanın bana yaptırdığı en rezil şey, sanırsam böyle bir ahlakın daima geçerli olduğu bir ortamda rakip takımlara karşı üstünlük hissiyatına kapılmak olmuştur. alenen kandırılmış; fark yaratan tavırların eninde sonunda terk edilip menfaat noktasında haysiyetin satılmasına şahit olmuşuzdur.

tüm rakip taraftarlardan özür diler; aynı bokun farklı renkteki boncukları olduğumuzu artık tamamen anladığımı üzülerek belirtirim; birleşerek oluşturduğumuz tespihleri de hangi ağa babaların elinde salladığı aşikar bir vaziyette..