yonca

Latince adı: (Luzerne/Luzerne/Lucerne alfalfa/Medick/ Medicago/Luzerne trefle) medicago sativa.

Yaprakları üç parça, otsu, çok yıllık bitki. Meyveleri küçük fasulye gibidir veya helezon seklinde kıvrıktır. Gerek tirfil (Torijolium) türleri gerek Yonca (Medicago) türleri genel olarak yonca adıyla bilinir. Hayvan yemi bakımından önemi oldukça büyüktür. % 18 protein oranıyla fenni yemler (pelet yem) düzeyinde proteine sahiptir.

Tibbi olan türü; Kokulu Yonca (Melilotus officinalis) olarak bilinir. Bu türü Haziran- Eylül ayları arasında güzel kokulu, küçük çiçekler açan 25- 100 cm boylarında tarla ve yol kenarlarında rastlanan otsu bitkilerdir. Çiçekleri dalların ucunda, uzunca ve dik salkımlar halindedir. Kokulu yonca türü sağlık alanında yumuşatıcı, romatizma ağrılarını giderici ve ishale karşı kabız edici olarak kullanılır.

Diğer bir türü olan Su Yoncası (Menyanthes trifoliata); Avrupa ve Kuzey Asyada yetişir. Memleketimizde Kuzeydoğu Anadolu bölgesinde görülür. Rizomları kalın, silindirik ve sürünücü, yapraklari uzun saplı üç parçalıdır. Çiçekler pembemsi beyaz renklidir. Su Yoncası türünün yaprak ve kökleri istah açıcı, kuvvet verici ve ateş düşürücüdür.

taş yoncası, kayseri yoncası, peru yoncası ve sahil yoncası çeşitleri de mevcuttur.

zirai yönden yonca;

Yüksek Verimli ve en Kaliteli yem bitkisidir.
Yüksek protein değeri içerir % 18.
Hayvanlar tarafından kolayca sindirilir,
Yatmaya dayanıklıdır.
ilkbahar aylarındaki çabuk yapılanma özelliği ve yaz aylarındaki mükemmel büyüme hızı sayesinde yoncanın yıllık verimi yıl içine çok iyi bir şekilde yayılır ve diğer yıllarda da yüksek verimini aynen korur.
Zengin besin kaynağı, kolay hasat ve hayvanların performansı için idealdir.
yılda 3-7 defa biçilebilir.
1 dekarlık yoncadan 25-30 balya kuru ot alınır.
yonca 7-10 yıl ekonomik ömrünü korur.