aptal

aptal Ar. abd (tdk sözlük)
sf. 1. Zekâsı pek gelişmemiş, zekâ yoksunu, alık, ahmak:Aptal bir gülüşle yüzüne bakıyorum.-Y. Z. Ortaç. 2. ünl. tkz. Küçümseme ve azarlama bildiren bir seslenme sözü: Aptal! Senin yerini açıkça söyledim ben. -T. Buğra.Güncel Türkçe Sözlük

aptal
(KUK.): Dalkavuk tipi.
BSTS / Tiyatro Terimleri Sözlüğü

aptal
Türk kukla oyununda dalkavuk tipi.
BSTS / Gösterim Sanatları Terimleri Sözlüğü 1983

aptal
Çingene.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

aptal
Dilenci.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

aptal
Davul, zurna çalan, çalgıcı (çokça çingene).
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü

aptal
Sünnetçi.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü aptal

1. bk. abdal (I)-1. 2. bk. abdal (I)-2. 3. bk. abdal (I)-3. 4. bk. abdal (I)-4. 5. Açgözlü, görgüsüz.
Türkiye Türkçesi Ağızları Sözlüğü