şeriat

yol, metod, yöntem, mezhep gibi anlamlara gelen arapça kökenli kelime. islami açıdan değerlendirmek gerekirse şeriat, kuran ı kerim'in koymuş olduğu islami kuralların uygulanmasıdır. şeriat islami doğrultuda bir müslümanın dini açıdan uyması gereken zorunluluklar olup bu zorunluluklar genel davranışları, ceza hukuku ve hükümleri, uygulamaları kapsar. şeriatın özü kuran'dır. bu bakımdan kuran'da yer alan her uygulama ve emir şeriattır.
örnek vermek gerekirse gusül abdesti almak bir şeriat kuralıdır. işte günümüzde bu denli ağdalandırıp, deforme edilen şeriat bu kadar basittir ve bir çoğumuz müslüman olarak günlük yaşantımızda bilerek yahut bilmeden şeriat kurallarına zaten uymaktayız.
şeriat koyucu ancak şari olandır. şarilik sıfatı ise yalnızca allah'a mahsustur. yani allah dışında hiç kimsenin şeriat koymaya yetkisi yoktur.
gelelim şeriatın ikinci perdesine, yani islam fıkıhına.
islam fıkıhına göre şetiat sarı çizmeli mehmet efendi zat ı muhteremlerinin islamı ve kuranı yorumlamalarına dayalı olarak şekil almıştır. oysa insan allame i cihan dahi olsa, beşeri ve şaşari bir varlıktır. islamın özü kuran'dır ve aslolan da o'dur. bilmem ne hazretlerinin görüşleri alınarak şeriat konulamaz.
işte bu bağlamda şeriatın uzun zamandır özünden şaştığını, çarpıtıldığını, amacını yitirdiğini söyleyebiliriz. yorum, adı üstünde subjektif bir kavramdır. ancak ve ancak yorumlayan kimseyi yahut o yoruma biat eden zümre için geçerli durumdadır ve ancak o kişi yahut kişilerin yaşayış biçimlerini yansıtır. yani islama mesnet edilerek günümüzde müslümanlara dayatılan şeriat her müslüman için bağlayıcı değildir. müslüman için bağlayı olan kuran'dır. işin içine yorum ve görüşler girdiği zaman ortadoğunun ve arap yarımadasının islam ve öncesi binlerce yıllık süre gelen kendilerine has kültürü gözardı etmek büyük yanlış olur. kişilerin, kavimlerin zaman içerisinde dinleri değişebilir, dilleri dahi değişebilir ancak yine yaşayış biçimini kapsayan kültürün tamamının değiştirilmesi oldukça güçtür. işte günümüzde şeriat ülkesi olarak anılan ülkelerin çağ dışı uygulamalarının, tamamı bu ikinci şeriat anlayışına dayandırılan kuran'a değil de erk olana hizmet etmelerinin dayanağı halini almıştır. yine bu ikinci şeriat anlayışında yer alan kol kesme, kafa kesme, göz çıkarma gibi daha bir çok envai çeşit uygulama esasında bir kültür çarpışmasından ortaya çıkmış mutant bir yapının temsilcisidir. bahsi geçen bu tür uygulamalar hammurabi kanunları ile oldukça benzerlik taşıması bu açıdan ilginçtir ve esasında arkalarında taşıdıkları binlerce yıllık zamanımızda çağdışı olarak adlandırılabilecek daha nice kültür ya da uygulamaları kapsamaktadır.
bu nedenle sokaklarda şeriat istiyoruuuuz diye bağıran, islamı şekilcilik olarak algılayan aklı evveller esasında zaten şeriatı dolaylı yoldan istemeseler dahi yaşadıklarının farkında olmayan, şeriatın özünü kavrayamamış, bile bile lades olmak isteyen, esaret ve ruhbanlık için yanıp tutuşan kimselerdir.