babel

kendimi zorlayarak ancak ilk yarısını izlemeyi başarabildiğim filmdir. kişileri yaşadıkları bölgeye bağlı olarak yaftalama eyleminin, verilmek istenen ana unsur ile teğet geçtiği sebebinden devamını izlemeye gerek duymadım.
izlediğim kadarıyla elde etmiş olduğum çıkarım;
güney amerikalıların pek bir sıcak kanlı, kaba saba, hazırcı tipler oldukları, doğuluların ise vahşi, akılsız, hayvani içgüdülerinden başka biat ettikleri gelişim, yaşam ve insanlığa dair hiç bir unsurun yer almadığını, uzakdoğuluların ise kendilerine özgü kültürlerinin dışına taşmayan fakat postmodern kültür nedeni ile iki karşıt kutubun çarpışmalarından ortaya çıkan kuşak çatışması hengamesinin etkileri ile boğuşan, ataerkil bir toplum olduklarını, tüm teknolojik gelişimlerine rağmen duygudan uzak robotsu bir kimliğe büründükleri, insan ilişkilerindeki çizmiş oldukları portrelerde kalıplar kurdukları ve hatta kızların seks azmanı oldukları, batılıların ise hem duygusal hem de akılcı ve gelişime açık pek bir insani vasıflar taşıyan kişiler olduklarını oryantalist bir dille anlamış bulundum.