uludağ sözlük

vakti zamanında kapısından içeri alınmayan tiplerin bugün girişte bodyguard kesildiği, trolün entelektüele, meme teşhirinin de içeriğe rakip olduğu dijital bir panayır.

eskiden başlık açılır, altına fikir dökülür, arada bir de beynin kıvrımlarına mesai yaptıran bir yazara denk gelinirdi. şimdi am-göt-meme üçgeninde mekik dokuyanlar sahaya inmiş, topu da kaleyi de kendileri sahiplenmiş. arada frikik vererek kombin paylaşanlar da tribünden çorbaya tuz atıyor. başlığın altı fikir mi, flört mü, teşhir mi, yoksa ilgi açlığından kurulmuş bir pazar tezgahı mı, hak getire.

asıl komiği de ekseriyetin burada bir şey arıyor olması. kimi takipçi, kimi ilgi, kimi kavga, kimi de yıllar önce yüzüne kapanan kapının intikamını alıyor. ortaya sözlükten çok, herkesin birbirine müşteri olduğu bir bit pazarı çıkıyor.

eskiden ne güzel yerdi demeye de insan çekiniyor. sanki mekan değişmiş değil de eski mahalleye dönmüşsün, bakkalın yerinde pavyon açılmış, kasadaki de çocukluk arkadaşın.

ha ben niye durduk yere ağladım dersen, zaten senlik bir şey yok. gözüme 2010'lar kaçtı sadece.

başımız sağ olsun; tşkrler.