kendisiyle övünen insanlar

neyle nasıl övündüğüne göre değişir.

mesela barmenlik yaparken yıllar önce türkçe okuma yazma bilmeyen kürt bir garsonum vardı okuma yazma öğretmiştim hayvan gibi övünürüm, üstünlükten falan değil cahillikle savaştık diye, o da 20 yaşında haliyle okuma yazma öğrenmişti onunla da ayrı övünürüm, mümkünse bu övüncümü kimse götünden anlamasın da cahillikle savaşımıza destek versin, onları da öveyim.

ama yok yakışıklıyım, yok oturmasını kalkmasını biliyorum, yok şöyle adamım demem, diyeni de sevmem, başkaları övsün beni.