zorunlu eğitim

bizim zamanımızda hoca sınıfa el bombası atar patladıktan sonra yaralı perişan öğrencilere zorla öğretirdi ara sıra da döverdi sık sık söverdi.

canı sıkıldıkça tahtayı öğrencinin kafasında kırar, rastgele soru sorardı. Bilemedin mi? “Heey! Ne haddine bilememek!” deyip ayaklarından bağlar, falakaya yatırırdı.

Öyle bir korku vardı ki hocayı görenin dizlerinin bağı çözülür, altına işeyen olurdu. Tuvalete gitmeye de izin yok; “Ders bitene kadar tutacaksın!” derdi. Hoca da zaten kötünün kötüsüydü; kötülükte öyle bir seviyeye ulaşmıştı ki diğer kötü hocalar bile onu görünce “Hocam biz bu kadarını yapmıyoruz” deyip istifa ederdi.

Bizim zamanımızda zorunlu eğitim böyleydi: Eğitimden çok hayatta kalma mücadelesiydi. Okula öğrenci olarak girer, akşam sağ çıkarsan mezun olmuş sayılırdın.