trafikte sinirlenip bağırmak

https://www.msn.com/tr-tr...AA2bgMt2?ocid=socialshare

yer kolombiya.
aslında komik ve gülünecek durum. malumunuz ki acınacak hale gülmek milli sporumuz.

araçta klima olmadığı için minibüs kapısı açık, içeride arkada 1 yolcu var ve ilerliyor. şehir içinde (sokak gibi bir yer) 4 yol kavşağına yavaşça giriyor. motosikletin biri yavaşça kavşağa gelip minibüsün geçmesini bekliyor.
başka bir motosiklet sürücüsü hızla kavşağa girip geçen minibüse yan taraftan çarpıyor.
motosiklet sürücüsü açık olan minibüs kapısından minibüs içerisine savruluyor ama gebermiyor, sağ olarak minibüsten çıkıyor.
ne kadar üzüldüm anlatamam.
tabi ki üzüleceğiz, insanız sonunda...
minibüs şoförü ve yolcunun korkusu ile minibüste hasar ile minibüs şoförünün içinden olması, yasal prosedürlerle uğraşmasına...

unutmadan...
motosiklet sürücüsünün saçına tipine bakınca malum yaratık, yani tam bir hırt.
şimdi aptalın (geri zekalı da olabilir) biri çıkıp "hırt dedin, sen ırkçılık ayrımcılık yapıyorsun. insanın saçına tipine göre insanları aşağılıyorsun. kolombiyalılara düşmanlık duyuyorsun" diyebilir.

hayır!
onları aşağılamıyorum. kolombiyalı diye de ırkçılık ayrımcılık da yapmıyor, düşman da değilim.
üstelik bu hırt dediğim tiplere kızgınlık ve öfke de duymuyorum. sadece bu hırtlardan iğreniyorum.
kendi hayatlarına değer vermeyen biri olabilir. bu onun hakkıdır.
kendi malına değer vermeyen de olabilir. bu da onun hakkıdır ve buna kimse karışamaz ama başkalarının canını malını düşünmemek... bu olamaz.
bu durumdan iğreniyorum ve onları insan olarak bile görmüyorum.

insan olarak görmediğim birine nasıl ırkçılık yapabilirim, aşağılayabilirim de kendimi onunla kıyaslayıp kendimi üstün görebilirim değil mi?
bir arada yaşamın içinde başkalarının canına, malına zarar veren ve yasa ile kanun, ahlak, etik değerleri önemsemeyen insanlara kızmıyorum, iğreniyorum ve onları insan olarak bile görmüyorum.