yalnızlık

annem hayattayken en azından şu evlenme işini halletmem gerekiyordu, halledemedim. bugün gerçekten evlenmek istiyor musunuz deseniz cevabım yine hayır ama inanılmaz yalnız hissediyorum ve bu yalnızlık hissi psikolojik olarak beni bitirmiş halde. geçen hafta pazar günü sabahtan gece yarısına kadar ağladım. çünkü hayatta tek kaldım. çocuk doğurma olasılığım da gün geçtikçe düşüyor. bu gerçeklerle yüzleşince evlenmen gerek diyorum ama tamam evleneceğim deyince de hayat sana evlenmek istediğin adamı göndermiyor ki. ben sevme sevilme işinde malım galiba beceremiyorum.