bugün
- engineer28'i evlendirmek9
- bik bik tarzı entry girmek8
- sözlük kızlarının çorapları6
- özelden sende mi gaysin diyen lubunya yazar6
- türklerden sonra en sevdiğiniz millet8
- sözlükteki geyler tam liste11
- kondom alırken sapığa bakar gibi bakan kasiyer kız3
- hangi erkek tek eşle doyarsa bilin ki sapıktır6
- 20 yıllık akpliyim çocuğumuzun rızkını yatırdık16
- uludağ sözlük efsane nesil toplanıyor zirvesi 202680
- nah fotoğrafı atan ılık9
- terör örgütü liderinin villasını havadan bombalama4
- true sapığının süresiz çaylak olması6
- arkadaşlar 50 senecik sonra hepimiz ölmüş olacağız4
- e r'e k t o r5
- ölüm korkusu6
- hoşlanılan olgun beyefendinin pasif çıkması5
- frank lucas masklavi nihavend kerhaneci milas163
- masklavi gürcü mü12
- wir bleiben wach bis die wolken wieder lila sind2
- şarkımız kayyum3
- ekrem imamoğlu lise mezunu oldu16
- sözlükte hangi konuda yazsak artı oy alırız11
- hep yanlış işler yapan akraba3
- 2026 yılının kelimesi kavramı2
- huzur evlerine yönelik taleplerin artması5
- iddaa oynamayı bilmeyen yazar2
- allah'ın buyruğuna saygılı olun3
- gta 629
- ibibikler oter otmez ordayim2
- kiev'e saldırıda 3 sivilin ölmesi13
- ashton kutcher3
- yazarların kulaklığında şu an çalan şarkı11
- libidoludolu7
- kuzey kıbrıs türk cumhuriyetini rumlara vermek7
- traveler of secret moments olmasa sözlük kapanırdı2
- dolara dölar demek2
- kayıp dedeler aranıyor2
- hani dersimli kemal çok dürüsttü2
- bir sözlük kızıyla deli dolu bir gece yaşamak2
- kocam muska yaptı o yüzden sevdim evlendim4
- katatespizartmasi14
- evimize bulaşık makinesi gelmişti büyük olaydı5
- sözlüğün en çok eksilenen yazarı11
- travestiyle sevgili olmanın yadırganması12
- avrupa batıyor türkiye için fırsat2
- esrayı aç esrayı5
- arkadaşlar bugün doğum günüm15
- bir dileğimin olmasını istiyorum4
- erzurumlu yazarlar5
Bu sıralar duygusal dayanıklılığımdan zorluyor beni hayat, neyse ki çıtam bayağı yükseklerde artık. Ama daha da yükseklerde olması için zorluyor sanki.
Sürekli alayına isyan modundayım, sürekli savaşmak ve kendini koruma içgüdüsü ile hırçınlaşmak durumunda kaldığım bir dönem. Modum savaş modu, dokunan yanıyor.
Önceleri "aman ağzımızın tadı bozulmasın Ali Rıza Bey." tadında bir insandım. Ne zamanki asla vazgeçmem dediğim kişiden vazgeçmek zorunda kaldım, galiba orada bir şeyler koptu bende.
Eskiden “Herkesi idare ederim, ben susarım, yeter ki kavga/olay çıkmasın. aman huzur bozmayayım, çok da takmayayım” diyen ben'den şimdi “Benim sınırlarım var, çizgim var, kimse o alanıma dokunamaz, dokunanı yakarım.” diyen ben'e dönüştüm şu sıralar. Kötü mü iyi mi karar veremiyorum.
Bu beni hırpalıyor aslında, farkındayım, sürekli savaş modunda olmak. Rüyalarım aşırı yoğun ve yorucu olmaya başladı, ben uyusam da zihnim uyumuyor sanki. en ufak şeye bile aşırı tepki vermeye başladım, "kendimi korumalıyım.", içimde sürekli bu ses var. Ama ilginçtir ki eskiden hayal kırıklığına yol açan ve beni paramparça eden çoğu şey artık sarsmıyor bile beni.
Bir yanım da diyor ki: "Hayat seni zorlamıyor; hayat seni güçlü, özgür ve merkezinde bir hale getirmek için seni yeniden şekillendiriyor. bu bir öfke hali değil, aslında bir kendini yeniden inşa süreci. Beni incitmesinler diye sessiz kalan birinden kimsenin incitemeyeceği bir iç güce sahibim diyeceğin birine dönüşmek üzeresin.
Sakin bir güç halinde olan, artık bağırman ve savaşman gerekmeyeceği, gücü ve dengeyi elinde tutan bir enerjiye dönüşüyorsun. Daha seçici, daha derin, daha sezgisel, daha cesur."
Tabi bu duruma bulunduğum çalışma ortamının da etkisi olduğunu düşünüyorum, güvende hissetmediğim ve tehdit altındaymışım gibi hissettiren bazı şeyler oldu. Neyse ki az kaldı, kurtuluyorum. ilk işim kendimi doğanın kucağına atmak olacak. Biraz dinleneceğim ve bana iyi gelecek, biliyorum. Belki de bu savaş modu bu şekilde son bulacak ve yeni versiyonum tamamlanmış olacak.
Bekleyip göreceğiz.
Sürekli alayına isyan modundayım, sürekli savaşmak ve kendini koruma içgüdüsü ile hırçınlaşmak durumunda kaldığım bir dönem. Modum savaş modu, dokunan yanıyor.
Önceleri "aman ağzımızın tadı bozulmasın Ali Rıza Bey." tadında bir insandım. Ne zamanki asla vazgeçmem dediğim kişiden vazgeçmek zorunda kaldım, galiba orada bir şeyler koptu bende.
Eskiden “Herkesi idare ederim, ben susarım, yeter ki kavga/olay çıkmasın. aman huzur bozmayayım, çok da takmayayım” diyen ben'den şimdi “Benim sınırlarım var, çizgim var, kimse o alanıma dokunamaz, dokunanı yakarım.” diyen ben'e dönüştüm şu sıralar. Kötü mü iyi mi karar veremiyorum.
Bu beni hırpalıyor aslında, farkındayım, sürekli savaş modunda olmak. Rüyalarım aşırı yoğun ve yorucu olmaya başladı, ben uyusam da zihnim uyumuyor sanki. en ufak şeye bile aşırı tepki vermeye başladım, "kendimi korumalıyım.", içimde sürekli bu ses var. Ama ilginçtir ki eskiden hayal kırıklığına yol açan ve beni paramparça eden çoğu şey artık sarsmıyor bile beni.
Bir yanım da diyor ki: "Hayat seni zorlamıyor; hayat seni güçlü, özgür ve merkezinde bir hale getirmek için seni yeniden şekillendiriyor. bu bir öfke hali değil, aslında bir kendini yeniden inşa süreci. Beni incitmesinler diye sessiz kalan birinden kimsenin incitemeyeceği bir iç güce sahibim diyeceğin birine dönüşmek üzeresin.
Sakin bir güç halinde olan, artık bağırman ve savaşman gerekmeyeceği, gücü ve dengeyi elinde tutan bir enerjiye dönüşüyorsun. Daha seçici, daha derin, daha sezgisel, daha cesur."
Tabi bu duruma bulunduğum çalışma ortamının da etkisi olduğunu düşünüyorum, güvende hissetmediğim ve tehdit altındaymışım gibi hissettiren bazı şeyler oldu. Neyse ki az kaldı, kurtuluyorum. ilk işim kendimi doğanın kucağına atmak olacak. Biraz dinleneceğim ve bana iyi gelecek, biliyorum. Belki de bu savaş modu bu şekilde son bulacak ve yeni versiyonum tamamlanmış olacak.
Bekleyip göreceğiz.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar
© 2005 – 2026 uludagsozluk.com