cevat güler

ellerinden öpülesi hoca.

ayrıca hani futbol asla sadece futbol değildir derler ya, bu lafı bir kez daha hatırlatan adam. sadece galatasaraylılarla ilgili olsa da hayata bakış açımızı bir kez daha gözler önüne seren adam.

bu adam geçen sene bize büyük mutluluk yaşattı. bu sene ise işler kötüye gidene kadar kaçımız adını andık, ama ne zaman skibbenin bir facia olduğu netleşti şimdi yarım ağızla başladık cevat hocayı anmaya, hoş bir ihtimal hagi gelirse tekrar biz yine cevat hocayı unutacağız.

hayatta, aşkta da böyle davranmıyor muyuz? bizim için gerçekten değerli bir şey yapan insanları hep ikinci hatta üçüncü planlarda bırakıp ne zaman başımız sıkışsa, ne zaman canımız yansa anmıyor muyuz?

hakkaten be dostlar ,doğru bir replikmiş, hayat fena halde futbola benzer.