nazım hikmet

Halk sevgisi olmasa şiirileri bir işe yaramaz.

zaten sanatı da sanat yapan halk sevgisidir, yazılanın/çizilenin/söylenenin insanda yarattığı his önemlidir.

tuvaletten çıkmayıp, olayları yorumlamak isteyenlerin tuvalet içinde ki partiküllerden farkı da olmaz. Onlardan da bu insan sevgisini ve söylem etkisini görmeyi beklemezsiniz.

O nedenle yine nazım a sözü bırakmak gerekir;

--spoiler--
onlar ümidin düşmanıdır, sevgilim,
akar suyun
meyve çağında ağacın,
serip gelişen hayatın düşmanı.
çünkü ölüm vurdu damgasını alınlarına :
- çürüyen diş, dökülen et-,
bir daha geri dönmemek üzere yıkılıp gidecekler,
ve elbette ki, sevgilim, elbet,
dolaşacaktır elini kolunu sallaya sallaya,
dolaşacaktır en şanlı elbisesiyle : işçi tulumuyla
bu güzelim memlekette hürriyet.
--spoiler--