ahmet kaya

o kadar bizden birisiydi, halkın kendisiydi ki hiç kimse inanmadı ihanetine. yakistiramadi bu millet. öldüğünde, ortaokuldaydim. kanal 7de Ahmet Hakan ölümünü ve cenaze törenini yayinliyordu. kocaman PKK pacavrasi vardı cenazesinde, yine de yakistiramiyordu babam, annem. ki kardeşimle bebekligimizde ninni niyetine dinlermisiz. ben kum gibi, kardeşim saza niye gelmedin türküsü.

ölümünden sonra çıkan hoşçakal iki gözüm albümü ise tam bir Cendereydi. ne sağa ne sola cekebildik kendimizi. ulu orta da dinleyemedik, serde ülkücülük var. ama dinledik yine, ezberledik her bir türküsünü.

şimdi yıllar geçmiş, oturup düşününce bu adamın hayatını inceleyince, karısının suçu olduğunu düşünüyorum. Ahmet hep sola yakındı ama hiç bir zaman etnik bölücülük yapmıyordu. ne zaman ki bu kadınla tanıştı, türkülerini dağlara adar oldu. bu uğurda Yusuf Hayaloğlu ile bile yollarını ayırdı.

kör ile yatan şaşı kalkar misali...