albay kemal

şafak doğan güneş diyen yazar. şükür bu günleri de gördüm. orduyu hizmet şerefimdir, ve bu şeref
hayatımın sonunu dek sürecektir. açıkçası askere gitmeden önce hayata bakış açım çok farklıydı.
kendi zümrem dışında nasıl bir hayat sürüldüğüne dair hiç bir fikrim yoktu. hayatı çevremden ibaret sanıyordum. çok değiştim. inanın çok değiştim. farklı kültürlerden gelen insanlar sayesinde türkiye gerçeğini gördüm diyebilirim. hayatı kavradım bir nevi. azla yetinmeyi, paylaşmayı, bizim şanslı bir azınlık olduğumuzu ve hepsinden öte yardıma muhtaç, cahil, bambaşka, bizle alakasız bir yaşam süren insanların dramına tanık oldum. üniversitedeki en sevdiğim hocam, arkadaşlarım, daha birçok kişi bana şunu söylemişti:" askere git de gör. adam olacaksın. senle daha sonra
konuşalım." haklılarmış.

ahhahaa. yarrrakk haklısınız lan. salaksınız ya siz. hem de en süzmesinden. askerden önce daha
ciddiydim yahu. şimdi iyice azdım. kimi görsem taşak oğlanı yapıyorum. ne oldu yavrularım?
hani askerden sonra çok değişecektim? hani askerlik yapmayan erkek olgunlaşmamış demekti? geçin lan bunları. beni dinleyin.

öncelikle;

(bkz: dont tell the boys ı am back in town)

dönüyorum. öğlen saatlerinde yuvamdayım. puslu havaları severim. eylül'le ilgili görüşlerim
Orhan abiyle(pamuk) aynı. çok mutlu çift yakın zamanda ayrılacak, ister istemez ayıracağım,
yapacak bir şey yok. doğal karizma. özellikle ilişkileri 3-4 ayı geçen her çiftin kız olanı bana
kayma potansiyeli taşıyor. istanbul'da nisan-eylül ile eylül ve sonrası sevgili istatistiklerini yıl
sonunda inceleyin. ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksınız. evet, ezik, kompleksli, uzun
ilişkilerin yıprattığı, zayıflatıp güçsüz birer gelinciklere çevirdiği apaçi erkekler, kabusunuz geri döndü, albay burada... genç hatunlara sesleniyorum, bana mesaj atın, sabaha dek şımartın, ilgi gösterin ve şu gerçeği asla unutmayın, bana deliler gibi ihtiyacınız var. hadi.