anna

bir selahattin yusuf şiiri.

orada bir şey oldu
kontrol noktasında, son anda
bir sessizlik, onu not etmeliyim
bunu yapamam, not etmeliyim, yapamam

yürümesi eğri yaratılmış yengeçler gibi kalakaldık
her dakika yaralar sonuncusu öldürür, bekledik
oklardan biri aldı götürdü sonra sonsuza
bantlar, sıralı alaylar gibi korudu yürüyüşünü
kalabalık yuttu onu dev bir sürüngen gibi
titiz ve ciddi; saçlarına kadar
ve seğirtti 216 nolu kapıya doğru
elini dudaklarına götürdü, açtı
ama sonuncusunda çok geçti artık
dudakları karşılık veremeyeli çok oluyor olan bir heykeldi
bir heykel; tören örtüsü henüz alınmış, mermer bakışları üzerinden

zamanı çıplak gözlerle görebilenin
dünyadan dışarılara ilk kez bakması gibi; biraz şeydi
turnikelerde eridi kalabalık tören bitti
aramızda iki yüz metre var-yok, bir tenhalık
bitti! dedim sırtına bakarken bitti artık
oradaydı hala, döndü
dişleri yürümesi ürkünç yaratılmış mermerler gibi bir şeydi