babayla dertleşmek

Bu bana çok uzak görünüyor. Babamla olan diyaloglarımızın çoğu zorunluluktan gerçekleşiyor. Bırak dertleşmeyi bir sıkıntım olduğu zaman bile söylemekten çekiniyorum.

Böyle sanki bütün sorun babamdaymış gibi yazıyorum ama kesinlikle öyle değil . Çünkü aslında bana babamla konusmak, dertleşmek değil de direkt babam çok uzak görünüyor. Doğduğumdan beri aynı evin içinde yaşıyoruz ama buna rağmen onun hakkında pek bir şey bildiğim söylenmez.
Belki ben konuşmayı denesem, biraz kendimi açsam ufak bir ışık görünebilir ama bunları yapmayı denedim diyelim ne tepki vereceğini kestiremiyorum. Büyük ihtimalle umrunda olmazdı. iste Bu şekilde düşündüğüm için hep geri tuttum kendimi.
Aslında bu konu hakkında düşünmek istemiyorum. Bana yokmuşum gibi davranan biri için kafa patlatmaya değmez. Kendimi salak gibi hissediyorum umursadıkça.

Neyse ne, babamla aramız pek iyi olmasa da melek gibi bir annem olduğu için çok şanslıyım. ))