12 yaşında katil olan kız

Bunu söylediğim için sağlam bir linç yiyeceğimin farkındayım ancak fırsatım olsaydı ben de yapardım bunu. inanın bana kaç kez direkten döndüğümü de hatırlamıyorum. Pek çoğunuzun o "ana avrat düz gidip yoluna baktığı" durumlar azınlıkta kalan bazılarımız için öyle değil. Bazılarımız ana avrat düz gitmek yerine, fiziki ya da psikolojik şiddet gösteren kişinin bir daha aynı şeyi kesinlikle yapmayacak hale gelmesini sağlamak istiyoruz. Görmeyelim, konuşmayalım, karşılaşmayalım, semtimize bile uğramasın...

Şimdi diyeceksiniz ki "öğretmene söyleseydi, ailesine söyleseydi" vs. Olmuyor arkadaşlar, olmuyor. Söylemek hiçbir işe yaramıyor bazen. Aynı şeyi yaşamamış olsam ben de benzer şeyleri söylerdim. Hani derler ya bekara karı boşamak kolay, aynen öyle. Bazen kesin olarak sesini kesmesini sağlamaktan başka hiçbir çözüm, çözüm olmuyor.

Eminim ki bu, ikili arasında geçen ilk mevzu da değildir. Öncesinde yaşanan pek çok şey vardır. Hatta bu sürtüşmelerin ailelerin ve öğretmenlerin de bildiğini düşünüyorum. Sorun şu ki tartışanlar çocuk olunca "aman canım çocuk onlar, iki güne barışırlar" oluyor. Yapmayın, bu alay etme konusunu hafife almayın.

Burada yapılması gereken şey, iki kızı bir şekilde ayırmaktı. Sınıflarını değiştirmek, okullarını değiştirmek vs. Öldüren çocuk da psikolojik açıdan normal değil, onu da söyleyeyim. Çünkü onun da yaşadığı ve artık taştığı bir süreç var. Çocuklar, sırf çocuk olduğu için güçsüz ya da pasif değillerdir.

Evet, o bir çocuk ve evet, sınıf arkadaşını öldüren bir katil ve ceza almalı. Fakat aynı zamanda çok iyi bir psikiyatrik desteğe de ihtiyacı var. Ayrıca artık çocuklara kimseyle hiçbir konuda dalga geçilmeyeceğini de öğretmemiz gerekiyor. Biri bir zarar verir korkusuna değil, dalga geçmenin son derece kaba ve erdemsiz bir davranış olduğunu öğretmeniz gerek. Okulda değil, çocuk evde ailesinden öğrenmeli bunu.