düşün ki o bunu okuyor

ilk defa birisine yazılmış olan yazılar bunlar,

Şu anda nasıl olduğunu bilmiyorum, ismini bilmiyorum; hayatını, sakladıklarını, zaaflarının tam olarak ne olduğunu bilmiyorum mesela, ben hiçbir şeyini bilmiyorum. (:
Ama bilmek de istemiyorum. ilkler unutulmaz derler ya hani, ben de unutamıyorum. Bazı şeyleri ilk defa rahatça, öyle ya da böyle konuştum, kendimi geçtim, düşünmek istedim seninle. Artık bir ilk olmanı istemiyorum. ismini de öğrenmek istemiyorum. Olur ya, konuşmayız belki. :’ ismini hatırlayıp kendime senin için kin gütmek de istemiyorum. Artık yeni şeyler de yapmak istemiyorum.
Seninle konuşurken güzel ve mayhoş hissediyorum ama bir yandan da üzülüyorum. Çünkü biliyorum, bir gün konuşmayı bırakacağız. Ben seni acı bir tebessüm alarak hatırlamak istemiyorum. Ben bir insanın ilk defa verdiği sözü tutmasını da istemiyorum, lütfen o sözünü de tutma. Bunları belki görür de okursun ya, bu yazdıklarımla ilgili hiçbir şeyi konuşmanı da istemiyorum, bunları sen okumamış ve ben yazmamış olayım son bir defa. Alışmak istemiyorum çoğu şeye, aynı zamanda bir çok şeyi de hissedebiliyorum senin sayende. ilk defa üşümeyi istemiyormuş gibi davranmak istedim bazı şeyler için, sonra vazgeçtim bambaşka şeylerden ötürü. :’ hakkında tek bildiğim beni mutlu hissettirdiğin.
Aklıma geliyorsun olur olmaz yerlerde ama bu tehlikeli, bunu da biliyorum. Senden nefret etmeye de çalıştım senden habersiz, ama başaramadım da dakikasında. Konuşmak istiyorum, konuşmak istiyorum seninle her defasında, son olacakmış gibi hissetsem de istiyorum. Çünkü seninle konuşmadığımda seninle olan saçma ilişkimizde bir hiç oluyorum. :’ Aşık değilim, zaten böyle düşünmezsin de. (: Aşk tam bir saçmalık. Ben sadece seviyorum ve alışık değilim bu durumlara. Sen de beni bilmiyorsun ki. Belki oturduğum yeri, belki ismimi, anlattığım şeyleri, huylarımı vesaire biliyorsundur en fazla. Senin dışında birisiyle konuşurken kötü hissediyorum kendimi, rahat hissedemiyorum saçma bir şekilde.
Hiçbir şeyi merak etmek istemedim, dedim ya bilirsin. Bunları yazıyorum, evet ama hiçbir şey bitmeyecekmiş gibicesine. Neyse, seni gerçekten seviyorum, hep güzel kal.*