şebnem ferah

ilahi öğreti, harf ve sesle vahyedilmiştir.ekonomi okumasına rağmen ortak dili seçmiş, müziğin dolaysız, ruhun merkezine doğrudan ulaşan etkili ve soyut diline meftun olmuş, acılarını ve anılarını yer yer çığlığa dönüşen bir sesle anlatmayı yeğlemiştir.sufilerin "insanın bir yolcu olduğunu ve kalbinden başka sefer edecek bir yer bulamadığını" gerçeğini "ben bir mülteciyim yüreğime sığındım" diyerek bulmuştur.sözle ezginin uyumuna nadir rastlanan eserleri vardır.can kırıklarında yaşadığı iç şiddeti ve gerilimi kusursuz yansıtır.bu, iltica etmek istediği kalpteki o derin düzensizliğin yatışabilmesi için müziğin bir form olarak tek başına asla yetmeyeceğini de ortaya koyar..